سایت اعجاز علمی قرآن

قرآن به دوزبان عربی وفارسی  با جستجو گر پیشرفته

تصاویر قرآنی

صوت کامل قرآن با صدای عبدالباسط

سایت اعجاز علمی قرآن

قرآن به دوزبان عربی وفارسی  با جستجو گر پیشرفته

تصاویر قرآنی

صوت کامل قرآن با صدای عبدالباسط

قسمت دهم شعر خودم(آی آدم،آی انسان)انتقال با ذکر ماخذ بلامانع است.
آی آدم!
آی انسان!
تو به هرجا
وبه هر پست ومقامی برسی
وقت جان دادن تو سنگین است!

آی آدم!
آخرین منزل هستی این است
هرچه داری!
همه از دس بدهی
هرچه کردی!
همه را پس بدهی
شادم آنروز!
حسابم ساده س
وحساب تو چنان پیچیده!
یادت آید که در آن روز حساب من وما پیچیدی؟!
پنبه کردی هرچه را ریسیدیم!
به خیالی همه چی آرومه!
تو به فکری که حسابت پاک اس!
وای بر تو!
به حسابت که چنان پیچیده اس!
فکر کردی!
با خداوند جهان دس می دی!؟
هرچه کردی!
تو به یکباره همه پس می دی
هرچه داری!
همه از دس می دی
وای بر تو!
تو بمانی و همه روز سیاه

کاش روزی
من خدای عشق را بازم به تصویر می کشیدم
می پریدم برسر کوه
چشمه می دیدم ولی تصویر دریا می کشیدم
می پریدم بر سر جو
جو می دیدم ولی تصویر اقیانوس در جا می کشیدم
ذهن من فعال بود
در درونم حال بود
بهترین آمال بود
در خداوند درونم
عشق بود
امید بود
ایمان بود
سینه مالا مال از ایثار بود
بهترین کردار بود
زعشق هم سرشار بود
خوبترین رفتار بود
عالی ترین کرداربود
بالاترین گفتاربود


بازباران با ترانه
می خورد بربام خانه
یادم آید روز بارانی و برفی
با خداوند سه حرفی
می سرودم شعرهای کودکانه
می کشید ازدل زبانه
دردلم می زد جوانه
ساده بودم
پاک بودم
من سبک چون باد بودم
در درونم ناله وفریاد بودم
شهره زیبایی و آباد بودم
کودکی دلشاد بودم
شاعری آزاد بودم
عشق را من هم به تصویر می کشیدم
لحظه های ساده زیستن می چشیدم
آه............................

قسمت نهم شعر خودم(آی دنیا،آی آدم!)انتقال با ذکر ماخذ بلامانع است
باز راس آدمی بالای دار
باز منصورهای عالم سربدار
باز انسان های کافر بی شمار
باز دنیا پرزحیوان
خلق حیوانی ستایش می شود
وای انسان هم که داعش می شود؟!
داعشی ها شمرهای دیگرند
از یزید هم گوی سبقت می برند
عصر عصر آهن است
دوره اهریمن است
باز قلب آدمی از سنگ شد
باز هم یک بار دیگر جنگ شد
باز آدم با یزید همرنگ شد
لیک هابیل درجنون
باز قابیل سربدار
شیعه دیدم دست وپا می زد درون دشت خون
بی سرو بی دست وپا گویا صدا می زد...ح
باز هم دریای خون
یک خلیج از خون شیعه نیلگون
ما خداوند را عبادت می کنیم
از سکوت تلخ عالم ما شکایت می کنیم
آی دنیا!
این چه رسم زندگی است؟!
آی عالم!
این خدا را بندگی است؟!
مردی و مردانگی است؟!
شیوه آزادی وآزادگی است؟!
آی دنیا!
سر بلندو سبز باش
آی آدم!
هرچه هستی مرد باش

قسمت هشتم شعرم(آی آدم،آی انسان)انتقال با ذکر ماخذ بلامانع است.
آی مردم!
باز می بینیم که طفلی را به آن رود فرات انداختند
باز آدم ها خدای خویش را نشناختند
باز انسان شد همای سنگدل
وای آدم تا کجا سرمست قدرت می شود
تا به کی انسانیت پست می شود
آی انسانها کمی انسانیت!
آی آدم ها کمی آرامتر
باز خواهیم خواند در شاهنامه ها!
آن خداوند قشنگ لاله ها
باز از دریا گرفت قنداقه را
بعدها این آسیاب
گشت وگشت
طفلک قنداقه در آب برات
نام ور شد،نامدار
نام او داراب شد
آن همای سنگدل هم نقشه اش بر آب شد
بار دیگر آن خداوند حکیم
طفل در قنداقه نیرو مند کرد
طفل را یک بار دیگر دامن مادر رساند
پادشاهی چون همای سخت دل
توبه کرد و لاجرم مهری که تابیدن گرفت
باز مادر شد وعشق مادری
دیده شهلا گرفت
واژه عاشق شدن معنی گرفت
مادری آرام شد
عشق آمد شاه صاحب نام شد
آی آدم ها چنین رفتارها زیبنده نیست
برخدای خویش باید بندگی
عبرت از شاهنامه ها باید گرفت
آی آدم ها بیایید بس کنید
آی آدم ها بیایید چون همای سنگدل آدم شوید
عاشق دیدار روی هم شوید

قسمت هفتم شعر خودم(آی آدم،آی انسان!)انتقال با ذکر ماخذبلامانع است.
از همان روزی که سریالی چو داعش ساختند
داعشی ها توی دنیا تاختند
جمله انسانهای دنیا جان خودرا باختند
خویش را دردام مرگ انداختند
داعشی ها بار دیگر ........
آی آدم چاره ای!
آی عالم چاره ای!
آی دنیا!
توی دنیا مرد نیست!
پس چه شد مردانگی!
یا بنی آدم نه از یکدیگرند!
ما نمی بینیم که عضوی را به درد می آورند؟
آبروی یکدگر در توی دنیا می برند
وه چه تلخ است این سکوت!
پرزدرد است این قرار
آی آدمها!
فرار!
ظلم گشته برقرار
شهرها ناامن شد
خوش که من روستاییم
نی ز آن آبادیم
آی آدمها!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
همین ها آدمند!
آبروی آدمی را می برند
آدمی نیستند
همه حیوان!
هم از جنس خرند!
گرچه ازفرزند انسان
ولی از هرچه شیطان بدترند!

قسمت پنجم شعرم(آی آدم،آی انسان!)انتقال با ذکر ماخذ بلامانع است
در سکوتی سوت وکور
عالمی با این مصیبت ها صبور
آی عالم!
آی دنیا!
آن خیانت ها که کردند
آن جنایت ها که کردند
جان انسانها گرفتند
وآن حمایت ها که کردند
گرچه بی اهمیت است
این چه انسانیت است!
آی عالم!
آی دنیا!
روزگار مرگ آدم
گرچه آدم زنده است
آدمیت مرده است
آی دنیا!
روزگار مرگ انسان
گرچه انسان زنده است
نام انسان مرده است
آی انسان!
روزگار مرگ انسانیت است
آی انسان!
این چه انسانیت است
آی دنیا!
آی عاقل!
این چه عقلانیت است!!!
یا امام حسین:به یاد شعر خیلی خوشکل زیر که خیلی باهاش حال کردم.
اگه آدم بدا آدم نمی شن
به ولله دل کمه دنیا رو دیدن
اگه عشقت نبود اینجا نبودم
گرفته عشق تو کل وجودم
تو که از دلرباها دل ربودی
در عشقت چرا برمن گشودی

قسمت چهارم شعر خودم(آی آدم،آی دنیا!)انتقال با ذکر ماخذ بلامانع است.
آی آدمها!بیایید بس کنید
فکر مادرهای دلواپس کنید
رحم برآن کودکان نازک ونارس کنید
روزگار مرگ آدم
روزگاران سکوت آدمی
روزگارمرگ انسان
دوره نامردی ونا مردمی
روزگار مرگ عالم
دوری از مردانگی
روزگاری سخت وتلخ
روزگاری پست وزشت
آدما از نوع شمر
بدتر از جنس یزید
صحبت از کشتار انسان های پاک
من که می بینم هزاران شاخه گل
مرگ را بوسیده اند
صحبت از پژمردن یک برگ نیست
گفتمان از مرگ نیست
من که از پژمردن چند شاخه گل
از نگاه ساکت دنیای خود
بی گناهی را که لبخند می زند برچوب دار
بی گناهی را که پایش مانده است درلای در
جای خانه توی چادر می کند شب را به سر
جای درس ومدرسه هم اسلحه بست بر کمر
اشک در چشمان و بغضم در گلوست
وندرین دنیای،
زهرم در پیاله ،
اشک وخونم در سبو ست
آی آدم!
آی انسان!
این چه انسانیت است!
آی عالم!
آی دنیا!
این چه عقلانیت است!!!
کاش این آدم کمی.........................

قسمت سوم شعر خودم (آی مردم،آی دنیا!)
از همان روزی که آن سریال داعش ساختند
آدمایی در عراق وسوریه جان باختند
کل دنیا در عجب انداختند
بعد هم آنجا پر از حیوان شدو یک باغ وحش
بعد هم آنجا پراز داعش شد یک جمله نعش
همچنان این آسیاب
با آدمای با نقاب
گشت وگشت
روزها از مرگ آن آدم گذشت
آبروی رفته انسان عالم برنگشت
لیک آدم، آدمی آزاده بود
گرچه از روز ازل آدم نبود
کاش این انسان نمی خورد میوه ممنوعه را
کاش او هرگز نمی کرد ترک،آن منظومه را
وای دست آدمی آلوده شد
وای هابیل رفت و خود آسوده شد
آی آدم!
آی عالم!
آی دنیا!
آی انسانها بیایید بس کنید!!!
آی آدم !
آی انسان!!!
این چه انسانیت است!
آی دنیا!
این چه عقلانیت است!
کاش از خوبان عالم می شدید
توبه می کردید و آدم می شدید
کاش یک انسان دیگر می شدید
کاش در کرببلای دیگری
چون حسین تشنه بی سر می شدید
کاش در کرببلای دیگری
همچو عباس دلاور می شدید
کاش هم همچون علی اکبری
سرجدا
بازو جدا......